خراباتی

الهی.....

بر ما منت گذار تا ....

باتو به صدق و صفا                          با خلق به انصاف و مروت

با نفس خود به مهر و عطوفت            با درویشان به لطف و سخاوت

با بزرگان به حرمت و خدمت                با خردان به مهربانی و شفقت

بادوستان به پند و نصیحت             با دشمنان به حلم و شکیبایی

با عالمان به تواضع و خاکساری        با جاهلان به سکوت و خاموشی

رفتار کنیم.......

عمر را غنیمت شماریم و طاعت حق بجا آوریم.

 صلاح نفس در عبادت جوییم و صلاح کار در اطاعت.

عیب کسان مجوییم و بر عیب خود بینا باشیم.

نیاز خود بر خلق عرضه مداریم و خاموشی  پیشه خود سازیم.

نادیده و نا شنیده را مگوییم و اسرار دیگران فاش نسازیم.

نا پرسیده مگوییم . نا خوانده مرویم و خود را اسیر نفس مگردانیم.

حرمت نگاه داریم و حریم نشکنیم.

امانت به سلامت داریم و عهد  به وفا رسانیم.

شکر نعمت به جا آوریم و نا سپاسی از خود دور گردانیم.

و الهی....

فرصت ده تا لوح دل از گناهان بشوییم و چشم امید به کرامت و عنایت تو بدوزیم.

آمین.

(نیک سیرتان در پناه اویند)                                             یا حق.

سلام بر همه دوستان زیبا عذر مرا بپذیرید از اینکه چند روزی نتوانستم در خدمت شما عزیزان باشم. حال به گوشه ایی از دل تنگی هایم گوش فرا دهید.

پروردگارا

به من آرامش ده

تا بپذیرم آنچه را نمی توانم تغییر دهم.

دلیری ده

تا تغییر دهم آنچه را می توانم تغییر دهم.

بینش ده

 تا تفاوت این دو را بدانم.

دانایی ده

که از صراط مستقیم باز نیفتم.

بینایی ده

که در چاه اسفل السافلین نیفتم.

دیده ایی ده

که جز ربانیت و حقانیت تو نبینم.

دلی ده

که جز عبودیت تو بر نگزینم.

نفسی ده

که حلقه بندگی تو در گوش کنم.

 گوشی ده

که کلام ملکوتی تو را نیوش کنم.

قناعتی ده

 که چشمه جوشان حرص و طمع را بخشکانم.

مناعتی ده

که جز تو هیچ نخواهم و هر آنچه خواهم از تو خواهم.

شکیبایی ده

تا آتش فراق تو را به جان خرم.

توانایی ده

تا دوزخ گناه از جان به در برم.

و.....

الهی آن ده که آن به.

آمین.

(نیک سیرتان در پناه اویند)

                                                                                                               یا حق.

در سکوت و خلوت وتنهایی غرق در افکار هزار توی خود دست به دامان حضرت حافظ شده تفالی زدم:

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند            واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند                  باده از جام تجلی صفاتم دادند

 چه مبارک سحری بود و چه فر خنده شبی    آن شب قدر که این تازه براتم دادند

شب

همان پدیده ای که حافظ را آب حیات می بخشند و محمد را به معراج رهنمون میدارند

و علی را...

فزت ورب الکعبه

همان پدیده ای که پروردگار بر لبه بام هستی می ایستد و زمین و زمان و کائنات را در شب قدری خلق میکندو انسان این اشرف مخلوقات را مسجود عالمیان قرار میدهد.

(هان ای ملائک این است مخلوق و معشوقم بر او سجده کنید که همانا جانشین من در عالم است)

براستی چیست فلسفه این شب؟؟؟؟

علی آن حیدر کرار آن صف شکن نبرد و پیکار آن مظهر ایمان و ایثار به هنگام شب دل تاریک نخلستان را ماوایی برای راز و نیاز با معبود بر می گزیند.

محمد آن پیامبر عشق و سخاوت آن مظهر مساوات و عدالت آن خاص ترین بنده خدا در ظلمات شب راهی معراج می گردد.

عرفا و عشاق  برای بزم و رقص و پایکوبی و دست افشانی با خدای خویش سیاهی شب را به سپیدی روز ترجیح می دهند.

آری.......

این سکوت و ظلمت این آرامش و خلوت و این سیاهی و تیره گی همگی نوید ناب ترین لحظات عرفانی و ملکوتی بین عاشق و معشوق را می دهد.

همانا <خداوند عاشق> معشوق خود را از دل سیاهی شب فرا می خواند که .....

بیا ای زیبای من...

از پس ظلمت شب بگذر و مرا در آغوش گیر......

که همانا عشق بازی در سکوت شب لذتی وصف ناشدنی دارد....

          شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد     تو بیا که از سر شب در صبح باز باشد

وآنگاه پس از این معاشقه الهی شعشعه پرتو ذات و جام تجلی صفات را نصیب معشوق تا ابد سر مست می کنند و او مست و خراب جام الست می گردد.......

حال با این وصف العیش ....

وای بر احوال آنانی که شب را با تمام عظمت و جلال و شکوهش فقط وفقط برای خفتن بر می گزینند.و غافلند از اینکه نه مجال ماندن است و نه محل خفتن که همانا ساعاتی است از برای رسیدن به حضرت دوست.....

آدمیان شب را به سه گونه می گذرانند:

گروهی به بطالت....

گروهی به حماقت.....

گروهی به حلاوت........

حساب گروه اول و دوم  با کرام الکاتبین است چرا که نه تنها شب بلکه همه عمر را بیهوده صرف کردند و هیچ حاصل نکردند.

و اما گروه سوم:

اینان قدسیانی هستند که به عمق و ژرفای فلسفه شب پی برده و فارغ از تمام دغدغه ها و دل مشغولیهای روزانه در سکوت و خلوت این موهبت الهی و در آن هزار توی تاریک آرام و بی صدا از کنار بستر غافلان همیشه خفته گام بر می دارند و به ملکوت خدا رهسپار می گردند.....

و سپیده دمان سر خوش از دلداده گی ها و دل برده گیها از عرش خداوندی بر عالم خاکی فرود می آیند.

                  باشد که طعم حلاوت و شیرینی این لحظات نصیب یکایکمان گردد.

                                                        <آمین>

(زیبا سیرتان در پناه اویند)                                        یاحق.

خدایا 

...............تو

تنهاترین تنهایی

تنها ترانه زیبای خلوت و سکوتم.

یگانه محرم استماع هق هق ناله های شبانه ام و یکتا نوازش گر پریشان حالی و شوریدگی هایم.

تویی که صدایم را میشنوی و در ظلمات شب به میهمانی خود رهنمونم میداری.

تویی که این ناخوانده میهمان را به گشاده رویی میپذیری و حبیب خود میخوانی.

            الله به فریاد من بی کس رس                 فضل و کرمت یار من بی کس بس

         هر کس به کسی و حضرتی می نازد          جز حضرت تو ندارد این بی کس کس

تویی که عاشقانه به زجه های این شیدای رسوا گوش فرا میدهی و در سکوت شب از ترس بیداری همسایه ها نمی گویی:

دیگر بس است..............

خسته شدم.........................

هیس......................................

تویی که سیلاب اشکهایم را به نظاره مینشینی و از غربت هر دوتامان آرام و بی صدا می گریی.

                                  نخست برای غربت این بنده از همه جا رانده

                             سپس برای غربت خود در میان این آدمهای وا مانده

که نه رسم بنده گی و میهمان بودن را بجا می آورند و نه حرمت خالق و صاحب خانه را نگاه میدارند.

                            و همین است گواه و شاهدی بر تنهایی تووووووووووووووو

                                             ************************

                      گونه هایم خیس واز چشمانم راهیست به ملکوت زیبای تو.

چرا که این چشمه جوشان عشق در لحظه لحظه ی میهمانی تو از برای وصال و کامیابی در قلیان و جوشش است تا حتی تو را به میهمانی خودت ببرد.

          یا رب زتو آنچه من گدا می خواهم                        افزون ز هزار پادشاه می خواهم

          هر کس ز در تو حاجتی می خواهد                      من آمده ام از تو ترا می خواهم

و آنگاه که بغض غصه هایم خالی میشود سر بر دوشت می نهم و تو آرام با سر انگشتان زیبایت پریشانی موهایم را نوازش میکنی که تو نوازنده غریبان و من غریبم

                                       الهی دردم دوا کن که تویی طبیبم

                                 ای دلیل هر گم گشته

سپیده دمان است و من از میهمانی خدا سرمست و خدا از میزبانی من دلتنگ

             چرا که تمام غمهایم را به رسم رندان(یک به صد)به او دادم

                                   باشد که از خزانه ی غیبش دوا کند.

(زیبا سیرتان در پناه اویند)                                            یا حق                     

سلام به همه ی نیک سیرتانی که زین پس آنان را زیبا خواهم خواند.

عیدتان مبارک.

نوشته بر در فردوس کاتبان قضا                       نبی رسول و ولیعهد حیدر کرار

امام جنی و انسی علی بود که علی              ز کل خلق فزونست از صغار و کبار

ز نام اوست معلق سما و کرسی و عرش         ز ذات اوست مطبق زمین بدین هنجار

علی امام و علی ایمن و علی ایمان           علی امین و علی سرور و علی سردار

علی علیم و علی اعلم و علی عالی            علی حکیم و علی حاکم و علی سالار

علی عزیز و علی عزت و علی افضل              علی لطیف و علی انور و علی انوار

علی سلیم و علی سالم و علی مسلم        علی قسیم قصور و علیست قاسم نار

علی صفی و علی صافی و علی صوفی          علی وفی و علی صفدر و علی کرار

علی نعیم و علی نعمت و علی منعم            علی بود اسدالله قاتل الکفار

علی ز بعد محمد ز هر چه هست بهست        اگر تو مومن پاکی بکن برین اقرار

در پناه مولا باشید .

                                                                                                یا حق.

                           مگذار چیزی تو را آشفته کند یا چیزی تو را به هراس افکند.

                               همه چیز در گذر است و تنها خداست که می ماند.

                  شکیبایی و پایداری کمندی است که هر شکاری را به دام میاندازد .

                       آنکس که خدای را دارد دیگر به هیچ چیز نیاز نخواهد داشت .

                      <  و او به تنهایی برایش کافیست>

آری هم اوست که به تنهایی محرم اسرار و مرهم آلام من است. هم او که جز او هیچ ندارم و از برای داشتنش سر به آسمان میسایم .

باشد که مقبول افتد.......

یا حق.

هیچ اگر سایه پذیرد

                                   ما همان سایه ی هیچیم

یا حق